ALAMANCI

1961- 1973 arasında Almanya’nın talebiyle 1. 5 milyona yakın Türk işçi, çalışmak için Almanya’ya göç etti. Göç etme nedenlerinden bazıları ise Türkiye’deki işsizlik ve ekonomik belirsizliklerdi. Almanya, ülkelerine gelen işçileri geri gönderme düşüncesindeydi. Yabancı işçileri göndermek için teşvik yasası çıkarıldı. Koşulları yerine getiren işçilere 10 bin 500 Mark ve çocuk başına bin 500 Mark ödeme yapıldı. Bunun sonucunda 300 bin Türk ülkelerine döndü. İşler Almanların istediği gibi gitmemişti. Sanayi, işgücü alanında istedikleri oldu ama göçmenlerin büyük çoğunluğu Almanya’da kalmıştı. Bugün Almanya’da 3 milyonu aşkın Türk yaşıyor.


Türk göçmenler yaşam tarzı, din, örf ve adet, geleneklerini bilmedikleri bir toplumda yalnız başlarına kalmışlardı. Bu hayat kendilerini mutlu etmiyordu. Belki iyi para kazanıyorlardı ama "ülkeme dönüp az para kazanırım, en azından kafam rahat olur" düşüncesi akıllarında yer ediyordu. Bu sorunları çözmek için çare bulmaları gerekiyordu. Bazı Türkler orada mescit ve kahvehane tarzı yerler açmaya başladı. En azından tatil günlerinde vatandaşlarıyla sohbet edebilecekleri, kafa dağıtabilecekleri yerleri oldu. Bu sefer de Faşist Alman vatandaşları göçmenleri rahat bırakmadılar. Mescitler yakıldı, toplanma alanları dağıtıldı, Türklere karşı nefret ve saldırılar boy göstermeye başlamıştı. "Türk Gettosu" olgusu oluşmaya başladı. En azından göçmenler bu komünlerin içinde kendilerini biraz olsun güvende hissediyorlardı. Bu yaşama katlananlar Almanya’da kaldı, katlanamayanlar ise Türkiye’ye döndüler.


İktisadi nedenlerden bazıları ise ilk kuşaklar tarafından gerçekleştirilen bazı işlerin sonraki kuşaklar arasında beğenilmeme durumu ortaya çıktı. Kendilerine bu işleri yakıştıramadılar. "Almanların tuvaletlerini temizlemek" olgusu genç nesillerin kafalarına kazındı ve geri dönüşü hızlandırdı. Dönmek istemeyenlerin nedenlerinden olan Türkiye’deki ekonomik bozukluk, göçmenleri Almanya’da daha çok çalışmaya, para kazanmaya itti. Tatillerinde veya temelli ülkelerine gelenler ise kur farkından dolayı rahatça geçimini sağladılar.


Gelinen durum ise bu neslin, Türk kalması mucize olurdu. 1.ve 2. kuşak, Almanya ve Türkiye arasında ikilem yaşamaya devam ediyor. 3. ve 4. kuşaklar ise kesinlikle artık buradalar. Daha bugünden Türk asıllı Almanım diyenler hızla çoğalıyor. Alman toplumunun tüm karşı koymalarına rağmen, sarışın mavi gözlü olmayan yeni Almanların sayısı hızla çoğalmaktadır. Bir başka deyişle anne ve babası Türk olan fakat kendisini alman hisseden melezler çoğalmaktadır.



Bu konuyla ilgili size güzel bir belgesel bırakıyorum.

57 görüntüleme

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.