Bozuk Kalp Kapağı



Bir insan nasıl aynı anda hem bulutların üzerinde hem de karanlık bir mağarada hissedebilir anlamıyorum. Hayatımda ilk defa bir duygunun anlamını arıyorum. Biraz tanıdık gibi, ama kendi hayatımdan kesinlikle değil. Bu duygunun mu tanımı her kalpte farklı yoksa ben mi hiçbir şey anlamadım onca gördüğüm şeyden?


Artık geceleri uyumadan önce aklımı kurcalayan bir şeyin varlığı var. Ya da sabahın köründe beynim beni istemsizce uyandırdığında geri uyutmayan ve tüm gün uykulu gezmeme sebep olan bir şey. Odamı toplarken müzik açmayıp düşünmeye vakit ayırdığım bir şey var.


Sanırım ben kendimi buldukça bazı şeyler beni buluyor hayatta. Belki bunun sebebi bütün pürüzlerden ve fazlalık olanlardan arınmış bir hayat yaşamaya çalışmamdır. Yaşadığım her şeyi düşünmeye ayırdığım bu zamanı dozunu biraz aşmasından dolayı şaşırsam da. Ne kadar başarılı olduğum tartışılır belki ama en ihtimal vermeyeceğim şekilde ve zamanda beni ele geçiren hislerin hayatımdaki yerini hiç yadırgamıyorum. Varlığını çok kısa sürede kabullendiğim isme yalnızca bir anlam arıyorum. Duygularıyla yaşayan bir insan için bu arama çok heyecan verici, evet. Ama güzel mi bilmiyorum. Sanki bu duygunun bana biraz daha iyi hissettirmesi gerekirdi. Oysa ben onun kalbimi eşeleyip durmasından ve beni hüzünlendirmesinden çok şikayetçiyim. Hayatımda hiçbir şeyin hayatımı bu kadar etkileyebileceğini düşünmemiştim. En azından benim kontrol edebileceğim bir şey olduğunu ve ben istediğimde dur tuşuna basıp engel olabileceğini zannetmiştim. Bunu yaşayarak öğrenmek beni bambaşka bir noktaya taşıdı.


Eğer bu kadar tanıdıksa, hatta sandığım şeyse okuduğum kitaplardan ve izlediğim filmlerden epey farklı. Bu yaşa kadar yaşıyorum sandığım tüm benzer duygulardan da. Bir cümleyi yazarken bile on farklı şekilde yazabileceğim kadar farklı bir duygu. Beni sürekli yeni sayfalar açıp kendimle hesaplaşmaya iten, bir şarkının sözlerini açıp sözlerinden kendime dair bir şeyler arattıran bir duygu. Kafeine karşı hassas olan kalbimi fincanlar dolusu kahveyle ödüllendirmiş gibi harekete geçiren türden.


Yüzüstü yatıp gözlerimi yumarken veya gözlerimi tavana dikip izlerken gördüğüm şeyin aynı olduğunu düşünüyorum artık. Keşke bir kez olsun yeni bir duygudan korkmadan ona alışabilmem, onu derinden yaşayabilmem mümkün olsaydı. Ya da bu sancılı süreci yaşamadan atlatabilme seçeneği olsaydı.


Çünkü kontrol duygusunu elimden kaybetmiş gibi hissediyorum.

53 görüntüleme

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.