Dünyada Yeri Olmayan Paryalar

Bu yazıda size bana insanlık dışı gelen bir konudan bahsedeceğim. Kast sistemi. Kast sisteminin elbette ne olduğunu biliyorsunuzdur. Toplumu kategorize eden şahsımca cani bir sistem. Benim bugün değineceğim Hindistan'ın kast sistemi. Bu sistemde herkes kendi sınıfındakilerle evlenebilir, kendi sınıftakilerinle yemek yiyebilir.



Toplum 4 çeşit sınıfa ayrılmış:


1)Brahmanlar (Entelektüel bir tabakadır. Kutsal yazıları (Veda) yorumlayan kişilerdir. Bilginler ve rahipler bu tabakada yer alır.)

2) Kshatriyalar (Askerler, prensler ve üst düzey memurların oluşturduğu bir tabakadır.)

3) Vaişyalar (Tüccarlar, toprak sahipleri ve çiftçiler)

4) Şudralar (İşçiler ve köleler)


Kısaca kast sisteminin ne olduğunu anlattığıma göre asıl konumuza geçebiliriz aslında. Sisteme adı dahi yazılmayan, aslında doğdukları anda ölen paryalar.

Bırakın aynı yerde durmayı, dokunmaktan bile sakınılan sınıf. Köy ve kasabalarda oturamaz, eşek ve köpekten başka hayvana malik olamayan, ölülerden kalan kıyafetleri giyen, toplumun bir çöp gibi kenara atıp görmezden geldiği paryalar.


Bankların üstüne oturmasına izin verilmeyen, ayakkabı giymesini yadırgayan bir topluma kök salmış bir sınıf.

Kendi sınıfından kimse ile münakaşaya giremeyen, kimsenin dokunamadığı paryalar.


Öyle bir dışlanmışlık ki iş için geldikleri köy ve kasabada geceleri dışarı çıkamazlar. Herkes daha da elini kolunu çeksin diye sanki parya olduklarına dair iz taşırlar. Kimsesiz ölüleri kaldırırlar.


Üst ve kendi sınıfından birini öldürmenin cezası idamdır. Ancak şaşılır ki alt tabakadan öldürülen insanlar için bu durum işlemez. Zina kastları karıştıracağı için aynı kasttan kişilerin zinası cezalandırılmaz. Üst sınıftan biriyle zinada erkek yakılır, kadın köpeklere parçalatılır. Kadının aşağı sınıftan olan çocuğu doğurduğunda, çocuk parya sayılır.


Bu korkunç sistemde parya olmak, hiç doğmamış olmak veyahut gözlere görünmez olmak. Bilemiyorum nasıl yaşanır bu korkunç sistemde.


Daha biri tarafından yok sayılmayı kabullenemeyen bizler, toplumda hiç var olmayan paryalar.


Var olmamanın ya da olamamanın en sert gerçeği bunlar. Başka sınıfların gözünde var olmayan, kendi sınıfında bile konuşamayan, sağır dilsiz paryalar.


Hikayesini yazamadan kağıtları yırtılan, doğdukları gibi yok olan paryalar. İnsan konuşamaz olur bu caniliğin karşısında. Konuşulamaz bu durumda.



Kendi içimizde kendimizi parya gibi hissettiğimiz dönemler çok olur. Lakin asıl paryalığın gerçeğini sırtlanmaya gücümüz yetmez.


Bir insan nasıl kirli olabilir ki en masum halinde? Nasıl kimse duymaz bu sessiz çığlıkları? Ya da duymazdan mı gelirler? Duymazdan gelenler kirli değil de paryalar mı kirlidir?


Satırlardan çıkan her bir söz benim içimi acıtırken, bunun gerçeğiyle yaşayan milyonlarca insan var. Dünyada yeri olmayan paryalar. Bu dünya sizin masumluğunuza dönüyor. Ve bunu dile bile getiremiyorsunuz.


Yazıyı burada noktalamadan önce yazının çıktığı şarkının sözlerini bırakacağım.



O bana dargın, o bana kızgın Perdeler kapansın; bu ev, güneş sevmiyor Her adım şüphe, güven kalmamış Gözler açılsa da gerçek görülmüyor Ben susarım, sen konuş Kelimeler dilinden kaçıyor Şeytanla değiş tokuş O beni senden çok seviyor Parya için hep günöte Ateş onu üşütür Onun yeri yok bu köyde Ne Tanrı onu işitir Öylesine yoktur ki Kıskanır onu hiç doğmamışlar O bir günah O bir ceza Dokunmak yasak Sanki tamu parya Sonsuz sessiz O kifayetsiz Sanki yok dünyada Parya için hep günöte Ateş onu üşütür Beyaza çalan O, beyazı çalan Perdeler açılsa bile artık güneş gelmiyor Her yanım sızı Kanıksadım azı Dahasını istemeye artık yüzüm tutmuyor

Ben susarım, sen konuş Kelimeler dilinden kaçıyor Şeytanla değiş tokuş O beni senden çok seviyor Parya için hep günöte Ateş onu üşütür Onun yeri yok bu köyde Ne Tanrı onu işitir Öylesine yoktur ki Kıskanır onu hiç doğmamışlar O bir günah O bir ceza Dokunmak yasak Sanki tamu parya Sonsuz sessiz O kifayetsiz Sanki yok dünyada Parya için hep günöte Ateş onu üşütür



Bir insanın sayfalara sığdıramayacağı şeyi iki satır şarkıya sığdırmak...

43 görüntüleme

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.