GEÇMİŞE DÖNEMEME SORUNSALI



Karamsarca Bir Giriş


Büyümenin sadece boyunun uzaması, yaşın artması demek olmadığını son bir yılımda öğrendim. Bana çok zor geldi, her yeni bir güne uyandığımda artık büyümek istemiyorum.

Küçük bir Seza olduğum günleri özlüyorum. Rüyalarını ve gerçekleri karıştıran, hiçbir şeyden haberi olmayan, tek derdi bahçede oyun oynamak olan o şenlikli günleri. Ah! O günler ki ölümü bilmediğim…


Tek korkum karanlıkta uyumaktı, şimdilerde; yerimden yurdumdan uzak olmaktan korkuyorum, sevdiklerimi bir kez daha görememekten, bu yüzden hepinizi Allah’a emanet ediyorum. Normal şartlarda korkmamalıyım lakin şartların hiç beklemediğimiz gibi geliştiği oluyor. Bin bir türlü hali var dünyanın.


Çünkü, Muhsin Ünlü’nün dediği gibi “Burası dünya yahu burası bu kadar işte.”


Evin En Büyük Çocuğu Olmak


Abi olanlar içinde aynı mıdır bilmem ama kardeşlerim benim gözümde büyümüyor, özellikle aramızda yaş farkı çok olduğunda. Doğdukları günü çok net hatırlıyorum mesela ya da ilkokula başladıkları gün ve benim için oradan sonra hiç büyümediler. Neredeyse boyumu geçiyorlar ama ben iki kardeşimi de halen küçüklermiş gibi kollamak derdindeyim. Tam da bunu fark ettiğimde annemizin babamızın gözünde nasıl oluyor da kırk yaşında bile olsak onların gözünde çocuk olduğumuzu en belirgin şekilde anladım.

Anladım ki, hepimiz bir yerde hep çocuğuz.


BİRLİKTE BÜYÜMEK


Kardeşlerinle büyümek bir yana dursun, kan bağın olmadan biriyle birlikte büyümek paha biçilemez. Onu ilk tanıdığımda ilkokulda ödül törenindeydik. O yıl ödülü o aldı ertesi sene ben. Sonra ortaokulu birlikte bitirdik. Liseyi aynı yerde okumadı, yine de elimi uzatsam oradaydı. Hastanede iki gece geçirdik, o an anladım ki, dost dediğin bırakıp gidemezdi öyle bir lüksü yoktu çünkü canın olmuştu. Hayat orada başladı bir kez daha, yetiştirdiğim tüm umutlarım orada canlandı belki de…


Özlüyorum senle Kuran kursuna gittiğimiz yazları. Bisiklet sürmeyi, izlemediğim dizileri pazartesi sabahları senden dinlemeyi, çözemediğim soruları. Okul birincisi olma hırsını ve herkese ağzının payını verdiğin günleri. Üzülünce ağlasak geçerdi ya hani? Böyle üzülünce susmayı sevmedim ben.


Bazı Yollar Yalnız Yürünürmüş



Benim için büyümenin en büyük anlamı, hayallerin uğruna bir başına mücadele vermek, kalkıp en uzaklarda olsa bile ulaşmak hedefe.

Yaşı ileride bir hocam aynen şöyle söylemişti; “İnsan gençliğinin kıymetini iyi bilmeli Seza, gözlerim artık iyi görmüyor.” sonrasında okuduğu kitabı masaya koydu ve ekledi “Gittiğin yoldan vazgeçme.”

Yaşadığımız kadar yaşayacağımızın garantisinin olmadığı şu fani dünyada, “Henüz söylenmemiş cümlelerimle doluyken kalbim ve kimseye küçücük bir şiir okuyamamış iken çekip gitmekten korkuyorum.”

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.