SEVGİNİN NE OLDUĞUNU BİLİYOR MUSUNUZ?



Sevginin ne olduğunu düşünüyorum, uzun süredir. Biz sevgiyi doğru mu hissederiz? Hissettiğimiz şeyin sevgi olduğunu nasıl anlarız? Sizce sevgiyi görebilir miyiz ya da sevgiyi gerçekten hisseder miyiz? Hangisi daha önemli hissetmek mi yoksa görmek mi? Sevginin gerçekten ne olduğunu merak etmiyor musunuz? Karşımızdakinin sevgi gösterdiğini mi düşünürüz yoksa sevgi göstermediğini bilip bunun sevgi olduğuna inanmak mı isteriz? Sevgiyi kaçımız hissettik ya da hissettiğimizi sandık? Sevgi karşılıklı mıdır? Doğru tanımı hiç yapabildiniz mi? Tamam tamam, bunları bırakın. Asıl soru siz sevginin ne olduğunu düşünüyorsunuz? Sizce sevgi ne? Mesela en çok annemizin sevgisinin gerçekten olduğuna eminiz. Hiç kan bağı olmayan birinden sevgi görmek nasıl bir şeydir hiç düşündünüz mü? Ya da hepimiz kendimizi kandırıyoruzdur, aslında sevgiyi hiç tatmamış olabiliriz. Biz birine sevgi gösterdiğimizi düşünürken ve bunu iddia ederken, karşımızdaki bu sevginin hiç farkına varmayabilir. Veya bunun sevgi olmadığını sadece alışkanlık olduğunu söyleyebilir. O zaman kendimizle çelişkiye düşmez miyiz? Aslında gösterdiğimiz şey sevgi değilse nedir? Birine takılı kalmak mı? Bence sevgiyi görmeden önce hissetmemiz gerekir. Eğer ama eğer hissedersek, karşımızdakinin davranışları, sözleri bize olan tavrı yani onda gördüğümüz her şey sevgiyle yapılmaz mı? O zaman sevgiyi görmüşte olmaz mıyız? Sevgi çok büyük bir şey, sadece basit bir kelimeden ibaret değil. Sevgi yanında birçok değer getirir. Mesela saygı duyduğumuz birine sevgi göstermek zorunda değiliz ama sevgi gösterdiğimiz birine saygı duyarız. Jewel Kilcher şöyle demiş ’’ Sevginin basit olmasını istiyorum. Düşünmeden güvenmek istiyorum. Koşulsuz sevgiyle cömert olmak istiyorum. Bir insanı kusurlarıyla sevmek, bir sürü çiçek arasından yabani otları seçmek gibidir. İnsanı parçalarıyla değil, bütün insanı sevmek istiyorum ve işte böyle sevilmek istiyorum.’’



Bana gelirsek ben sevgimin %100’ünü asla gösteremeyeceğim. Bunu şu an size asla açıklayamayacağım. Çünkü karşımdakini düşündüğümde damarlarımdan neler geçtiğini hiçbir şey tarif edemez. Beni kendi başına nasıl mutlu edeceğini biliyor ve mutlu edeceğini bilmek beni sevindiriyor. Beni yanımda olmadan gülümsetmeyi ve olumlu düşünmemi nasıl sağlayabildiğini bilmiyorum ama bunu seviyorum. Yanımda olmadığı zamanlarda bile beni sevdiğini hissetmeyi seviyorum. Sanki ne kadar uzakta olursa olsun, her şeyden bana her yerden ulaşıyor gibisin. Beni sevdiğine ve senden %100 emin olabileceğime inanmanı seviyorum. Beni sadece var olanlardan daha iyi bir insan yapmanı seviyorum. Senin varlığın beni mutlu ediyor. Aklımı mutlu ediyor ve bu yüzden hayatımı da. Kısaca eksik kalan parçanın nasıl olduğunu fark etmeyi seviyorum.


Birinin sizin için yaratılmış olması ne kadar doğru?



Bu gezegende hiç kimse sizin için yaratılmadı, kendileri için yaratıldılar. Hiç kimse sizin için mükemmel olmayacak ve bence herkesin orada birisinin olduğu inancını yükseltmeyi bırakmalıyız. Tüm dünyadakiler arasından sadece bir kişi ‘’senin için’’ yaratıldı düşüncesi doğru değil. Ömrün boyunca bu kişiyi mi arayacaksın ve kesinliği bile yokken arayabilir misin? Kimse senin için yaratılmadı, senin dışındaki insanlar kendilerine aitler.

149 görüntüleme

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.