YENİYİ ARAMAK

Bunun anlatılası bir yanı var mı?

Bilemiyorum.

Duyguların dayanılmaz sancıları beni tökezletiyor,

Seçemiyorum.

Varlığın ve yokluğun arasında bir köprüyüm

Eskimişim yavaş yavaş dökülüyorum.

Tüm kazançlarım ve onaylanmalarım

Hüsran içerisinde bıraktıklarım

Tamamlamaya yüzümün olmadığı sevgilerim,

Şimdi her şey bir bir ayağıma dolanıyor.

Eskidiğim yerlerden eksiliyorum,

Ama yalnızca sana anlatamıyorum.

En büyük evleri bile kaplayacak bu sessizliğin içinde kuru bir gürültü sesim.

Durmadan sana erişmeye çalışıyor ellerim

Çok zaman geçti ve çok kere vazgeçti kalbim

Bu imkansız masalların mutlu sonla bitebilme ihtimaline inanmaktan.

Kendi kendimi kandırışlarım, haykırışlarla biten gecelerde ruhumu avutuşlarım

Kendi kendime yaptığım haksızlıklar olarak geçti kayıtlara.

Herkes çaldı hayatımdan,

Gerçeği bilme hakkımı ve mutluluğa en yakın olduğum an onu.

Ben de çalmışım kendi hayatımdan.

En güzel günlerimi ve sevdiklerimin getirdiği huzuru.

Kahkahalarımla yerlerini değiştirmişim göz yaşlarımın.

Öyle doğru ki, acı daha korunaklı sevincin deliliğinden.

Zaten dipte hissederken bir daha düşemeyeceğini bildiğinden.

Ama artık, bambaşka bir şeyi denemeliyim.

Mutluluğun baş döndürücü etkisinden sonra gelebilecek ızdırapları da kabullenmeyi öğrenmeliyim.

Korkudan başka bir yere çevirmeliyim başımı.

Sevgisizlikle değil, sevginin çocuksu cilvesiyle imtihan etmeliyim dinmez ağrılarımı.





36 görüntüleme

©2019 by fikirkolektif. Tüm hakları saklıdır.